6 Mayıs 2010 Perşembe

Deniz'lerin Anısı'na ...


Arabamı Yedikule-Samatya arasındaki sahil bölümündeki bir cep'e çektim...

Özel olarak doldurduğum "Rodrigo'nun Gitar Konçertosu"nu taktım arabanın teybine ve dinliyorum farklı versiyonlarla bir kez daha kulaklarım parçalanırcasına...

Amalia Rodrigues, Arielle Dombasle, Cacho Tirao, Dalida, Fabrizio de Andre, Frank Pourcel, Herb Albert, James ast, Jim Hall, Jose Carreras, Jose Luis Encinas, Zamfir, Andrea Bocelli, B-Tribe, Chet Baker-Paul Desmond, Demis Roussos, Francis Goya, Gina Maria Hidalgo, Isao Tomita, Jarcha, John Williams, Julian Bream, Jose Feliciano...

Hepsi aynı parçayı kendi yorumlarıyla yorumluyorlar...

Deniz'in son isteği olan parçayı kulaklarım parçalanırcasına dinliyorum, kocayüreğimdeki bitmez tükenmez acıyla...

Gözlerim ise Marmara'nın enginliklerindeki Deniz'in, Deniz'lerin çırpıntısında...

Deniz'leri deniz gibi gözyaşlarımla anıyorum, kendi sessizliğimde...

Boğazım ise dayanılmaz acıyla, düğüm düğüm...

Onlar; Mustafa Kemal'in emrettiği gibi "... devrimlerin ve cumhuriyetin sahibi ve bekçiliğine"  soyundular... Hatta "...bunların gereğine, doğruluğuna herkesten çok inanıp" canlarını ortaya koydular...

Onlar; Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün ifade ettiği gibi "İşte benim anladığım Türk Genci ve Türk Gençliği!... " söylemine harfiyen uydular...

Ulus olarak o günlerde de Türk halkının çoğu "tehlikenin farkında değildi", ne yazık ki bu günlerde de yine Türk halkının çoğunluğu "tehlikenin farkında değil..."

Onlar gibi artık "Go Home Yankee" diyecek yürek kimsede de kalmadı...

Sevgili Deniz,
Sevgili Yusuf,
Sevgili Hüseyin,
Türk gençliği olarak yaktığınız meşale altında toplanamadık.
Affedin bizleri...
Ancak, günümüzde " ... dip dalganız tüm hızı ile gönüllerimizde büyüyor... "

Ancak, halen yaşayan ve hayatta olan 68 ve 78 kuşağı bizler, Mustafa Kemal'in "Sözde değil özde neferleri" olarak sizleri saygı ile anarken, şüpheniz olmasın ki; sizlerin yolundayız.

İşte ben her 6 Mayıs günü aynı yerde, kendi sessizliğimle ve Deniz'in sevdiği müzikle üç solmuş fidanımızı böyle anıyorum...

Ruhları şad olsun, ışıklar içinde yatsınlar!..

Ertan Yurderi

1 yorum:

  1. Hepmiz birer Deniz olduğumuzda sanıyorum Rodrigo'nun gitar konçertosunu daha iyi anlıyacağız.

    YanıtlaSil

Nasıl yazımı beğendiniz mi? Yorum bırakarak benim gelişimime katkıda bulunabilirsiniz... Şimdiden katkınız için teşekkürler... Sevgiler ve saygılar... Ertan Yurderi (kocayurek)